و بالاخره امروز طلسم دوتا کاری که مدتهاست باید انجام میشد شکست و رفتم وانجامش دادم. پاسپورت و گواهینامه م، و تا چند روز دیگه میرسن دستم و باید بیفتم دنبال کارای ویزا

اگه بشه و این سفر اوکی بشه،احتمالا عید ایران نیستم.

تا ببینم خدا چی میخواد.

سال ۹۲رفته بودم و پنج سال از آخرین سفرم میگذره و چه دلتنگم براش.

سارا.... یازدهم اسفند نودوهفت

امسال خبری از سفره هفت سین و اینه شمعدون و ماهی گلی عید نیست. امسال حتی شیرینی هم نپختم. اما امسال هم،با دوز کمتر البته، مثل هرسال از سال تحویلی بدم میاد و چنان استرسی دربرم میگیره که نگو. حالا امسال

اوه! دیروز چه روزی بود،تاخیر که همیشه جزئی از سفر و مسافرته اما با این حال،ضدحال نخوردیم و همه چیز طبق برنامه پیش رفت.هتل که رسیدیم همه دنبال رمز وایفای. ای خدا از دست مردم... اما دیشب اونقدر خسته بود

یکی از خاطره انگیزترین و بینظیرترین سفرهای خارجه ی عمرم شد.

عاااالی بود. خوش گذشت بسیار، پر از خاطره م، پر از حرف نگفتنی.

اونقدر مشغول بودم و اینور اونور ک اصلا فرصت نشد بیام اینجا بنویسمشون

تازه رسیدم ،کمی خستگی و بی خوابی های بسیار این چند روز هست اما حس مثبت و فول انرژی درونم غوغا میکنه. انگار از یه دنیای دیگه برگشتم..

هشت روز بی دغدغه و پر از عشششششششققققق

سرفرصت باید همشو بنویسم اینجا

فعلا این حس عالی بیادگار بماند تاااااا بعد.. .

سارا..... هشتم فروردین نودوهشت

این یکی دو روزی که از تعطیلات گذشته،تازه فرصت کردم اخبار سیل استان رو گوش بدم و بخونم و یه چرخ تو شهرم بزنمواااای که فاجعه س،خیلی بیشتر از حدیه که انتظارش رو دارم. از اونجایی که مکان من خیلی نزدیک به

سیل مثل ماری سمی و خطرناک ارام ارام داره پیش میاد و شهر رو کم کم درگیر میکنه. نیروگاه برق اهواز در محاصره کامل سیلابه و شهر در خطر خاموشی کامل و ب همراهش قطع اب و بی آبیه. چند شرکت توسعه نیشکر برای و